\n

Niepewno\u015b\u0107 i w\u0105tpliwo\u015bci. Nadzieja i za\u0142amanie. Decyzja o powt\u00f3rnym ci\u0119ciu i … sp\u00f3\u017aniony anestezjolog. Oto trzymaj\u0105ca do ko\u0144ca w napi\u0119ciu historia Olgi.<\/h3>\n

Tak naprawd\u0119 powinnam zacz\u0105\u0107 histori\u0119 od narodzin naszego pierworodnego Kuby, skoro ma to by\u0107 historia szcz\u0119\u015bliwego porodu VBAC, ku pokrzepieniu serc mam po cesarkach, licz\u0105cych na naturalne rodzenie. Ale wspomn\u0119 tylko kr\u00f3tko.<\/p>\n

Kubu\u015b przyszed\u0142 na \u015bwiat szcz\u0119\u015bliwie – zdrowy i \u015bliczny. Tylko niezupe\u0142nie tak, jak sobie to wyobra\u017ca\u0142am. Medycyna wkroczy\u0142a do naszych pierwszych chwil bardzo mocno – patrz\u0105c z perspektywy czasu sama ju\u017c nie wiem, na ile potrzebnie, na ile nie i nie chc\u0119 tego roztrz\u0105sa\u0107. Nasza relacja jest super, mi\u0142o\u015b\u0107 jest od pocz\u0105tku, karmienie w 100% udane, wi\u0119c jak m\u00f3wi\u0142a mi wi\u0119kszo\u015b\u0107 znajomych, „wszystko jest w porz\u0105dku”. A jednak jego narodziny zostawi\u0142y mi blizn\u0119 na brzuchu i dziur\u0119 w sercu. Dziwaczne, dla mnie samej absurdalne, ale nie do przezwyci\u0119\u017cenia uczucie, \u017ce zawiod\u0142am, \u017ce co\u015b jest nie tak ze mn\u0105 jako kobiet\u0105 i matk\u0105, skoro moje cia\u0142o nie potrafi\u0142o wyda\u0107 dziecka na \u015bwiat.<\/p>\n

\n

W drugiej ci\u0105\u017cy, jakkolwiek dziwnie to zabrzmi, nie my\u015bla\u0142am o porodzie. Chyba wi\u0119cej my\u015bla\u0142 o nim m\u00f3j m\u0105\u017c, kt\u00f3ry wszystkim wok\u00f3\u0142 opowiada\u0142, \u017ce chcemy urodzi\u0107 naturalnie, a ja to powtarza\u0142am. Jak mantr\u0119. I w duchu liczy\u0142am, \u017ce lekarze zaka\u017c\u0105 mi rodzi\u0107 naturalnie. Cesarka by\u0142a znana. SN by\u0142o tym, czemu nie podo\u0142a\u0142am. A przecie\u017c od tego czasu nie sta\u0142am si\u0119 lepsza, czy silniejsza. Jednak \u017caden ginekolog nie widzia\u0142 powodu, dla kt\u00f3rego nie mia\u0142abym urodzi\u0107 SN. M\u00f3wili tylko, \u017ce mam wyb\u00f3r, \u017ce w mojej sytuacji je\u015bli chc\u0119 cc, to wystarczy powiedzie\u0107. Takie proste.<\/p>\n

A jednak czeka\u0142am po prostu, a\u017c zacznie si\u0119 akcja porodowa i odda\u0142am spraw\u0119 Bogu, wierz\u0105c, \u017ce mnie sam\u0105 to zwyczajnie przerasta.<\/p>\n

By\u0142 pi\u0105tek wieczorem, min\u0105\u0142 nam dzie\u0144 jak co dzie\u0144, taki ze spacerem, odwiedzinami u przyjaci\u00f3\u0142, rodzinn\u0105 obiadokolacj\u0105. Wieczorem w przyp\u0142ywie ch\u0119ci porozpieszczania pierworodnego wsta\u0142am, \u017ceby da\u0107 mu jajo z niespodziank\u0105, rzecz dla niego niespotykan\u0105;) Kiedy wstawa\u0142am po to jajo, o kt\u00f3rym zawsze b\u0119d\u0119 pami\u0119ta\u0107, wydarzy\u0142a si\u0119 rzecz r\u00f3wnie dla mnie dziwna – wody chlusn\u0119\u0142y, mocz\u0105c mnie a\u017c do pod\u0142ogi. Pami\u0119ta\u0142am dobrze ten sterylny zapach, w\u0142a\u015bciwie czeka\u0142am na niego… Wtedy pocz\u0105tek by\u0142 taki sam, tylko mniej spektakularny – s\u0105czy\u0142y si\u0119.<\/p>\n

Dzia\u0142ali\u015bmy na spokojnie. M pojecha\u0142 po moj\u0105 mam\u0119, ja ogl\u0105da\u0142am z Kub\u0105 bajk\u0119. Potem jeszcze jego k\u0105piel, dopakowanie ostatnich rzeczy i pojechali\u015bmy do szpitala. I ta my\u015bl z ty\u0142u g\u0142owy: wszystko jest jak wtedy, wody lec\u0105, skurcz\u00f3w niet.<\/p>\n

Na IP standard, KTG, du\u017co papierk\u00f3w. Wody mocz\u0105ce wszystko wok\u00f3\u0142. Kiedy czekali\u015bmy na korytarzu, czekaj\u0105c na woln\u0105 sal\u0119 porodow\u0105, zacz\u0119\u0142y si\u0119 pierwsze skurcze. Delikatniutkie i nieregularne, daj\u0105ce cie\u0144 nadziei \ud83d\ude42 M\u0105\u017c pe\u0142en optymizmu, przekonany, \u017ce wszystko b\u0119dzie tak jak ma by\u0107 – czyli naturalnie. Ja sama nie wiem.<\/p>\n

Dostajemy sal\u0119 b\u0142\u0119kitn\u0105. \u015aliczn\u0105, przestronn\u0105. I moja my\u015bl zn\u00f3w: fajnie by by\u0142o, gdyby to tu urodzi\u0142 si\u0119 nasz syn. Szkoda, \u017ce to b\u0119dzie na sali operacyjnej.<\/p>\n

Jest p\u00f3\u0142noc, w sali gra radio, z m\u0119\u017cem ta\u0144czymy porodowy taniec. Na pytanie po\u0142o\u017cnej o skurcze odpowiadam „jakie\u015b tam s\u0105”. Zgodnie z prawd\u0105.<\/p>\n

Nic si\u0119 jednak nie dzieje, g\u0142\u00f3wka Frania jest wysoko, 1 cm rozwarcia. Oko\u0142o 4 idziemy spa\u0107 – ja w sali porodowej, m\u0105\u017c w domu. Budz\u0119 si\u0119 o 8 i stwierdzam, \u017ce skurcze znikn\u0119\u0142y. Za chwil\u0119 M. przyje\u017cd\u017ca i zastaje mnie we \u0142zach. Mia\u0142am racj\u0119 – nie umiem rodzi\u0107 dzieci. Wyci\u0105ga chusteczki, przytula mnie troch\u0119 i zaprasza na spacer po korytarzu. Spacer przywraca skurcze, nieregularne, ale mocniejsze. Po\u0142o\u017cne ca\u0142y czas s\u0105 w okolicy, ale s\u0105 super dyskretne.<\/p>\n

Udaje nam si\u0119 „wychodzi\u0107” 4 cm rozwarcia, potem 5. Skurcze bol\u0105 przeokropnie. I ca\u0142y czas te 5 cm, przez godzin\u0119, dwie, trzy i wi\u0119cej… Nie mam ju\u017c si\u0142y chodzi\u0107, nie mam si\u0142y na nic. Siadam na krze\u015ble i p\u0142acz\u0119, \u017ce ja ju\u017c nie chc\u0119, \u017ce to nie ma sensu, skoro i tak musi si\u0119 sko\u0144czy\u0107 jak ostatnio. To jest ten moment, kiedy naprawd\u0119 trac\u0119 wiar\u0119. M. delikatnie, nie wiem nawet kiedy i jak, prosi personel o wsparcie. Przychodzi po\u0142o\u017cna i pani doktor, kt\u00f3ra opowiada mi o w\u0142asnych dw\u00f3ch porodach \u2013 pierwszym cc, drugim sn. Obie m\u00f3wi\u0105, \u017ce je\u015bli b\u0119d\u0119 chcia\u0142a cc, to ok, ale \u017cebym pr\u00f3bowa\u0142a, bo warto, \u017ceby\u015bmy dali synkowi jeszcze troch\u0119 czasu. Si\u0142y mi wracaj\u0105, chocia\u017c uporczywe my\u015bli o w\u0142asnej bezsilno\u015bci wcale nie chc\u0105 si\u0119 ode mnie odczepi\u0107. Przy tych 5 nie chc\u0105cych drgn\u0105\u0107 centymetrach, skurcze robi\u0105 si\u0119 naprawd\u0119 bolesne. M trzyma za r\u0119k\u0119, masuje, daje mi pi\u0107 i stara si\u0119 pokaza\u0107, \u017ce go moje wrzaski a\u017c tak bardzo nie ruszaj\u0105. Po jednym wyj\u0105tkowo popisowym okrzyku przychodzi po\u0142o\u017cna. Znowu czuj\u0119 si\u0119 s\u0142abiej, dostaj\u0119 w kropl\u00f3wce p\u0142yn z elektrolitami \u2013 to pierwszy medykament, jaki mi w og\u00f3le zaaplikowano po przybyciu do szpitala. Musz\u0119 ju\u017c naprawd\u0119 wygl\u0105da\u0107 na cierpi\u0105c\u0105, bo w ko\u0144cu pada to pytanie \u201eCzy chce pani ci\u0119cie?\u201d. P\u00f3\u0142g\u0119bkiem odpowiadam, \u017ce tak, a potem szeptem przepraszam m\u0119\u017ca. On szepce mi do ucha kilka bardzo wa\u017cnych s\u0142\u00f3w, kt\u00f3re niechaj zostan\u0105 mi\u0119dzy nami. Przebieraj\u0105 mnie w koszul\u0119 szpitaln\u0105, trz\u0119s\u0105c\u0105 si\u0119 \u0142apk\u0105 podpisuj\u0119 zgody, kt\u00f3rych nie jestem w stanie przeczyta\u0107. Ale na razie nic wi\u0119cej sta\u0107 si\u0119 nie mo\u017ce \u2013 na bloku porodowym nie ma anestezjologa, trzeba czeka\u0107 na tego, kt\u00f3ry asystuje przy ratuj\u0105cej \u017cycie operacji na innym oddziale. \u017beby mi ul\u017cy\u0107, po\u0142o\u017cna daje mi do kropl\u00f3wki \u015brodek rozkurczowy. I wtedy wszystko zaczyna si\u0119 toczy\u0107 strasznie szybko.<\/p>\n

Zostajemy z M sami w sali i razem sobie cierpimy przy kolejnych skurczach \u2013 on w ciszy, ja bynajmniej \ud83d\ude1b Bo \u015brodek rozkurczowy przyni\u00f3s\u0142 ulg\u0119 na chwil\u0119, potem wszystko wraca, mam wra\u017cenie, ze zdwojon\u0105 moc\u0105. Skoro ju\u017c znam decyzj\u0119, nie mog\u0119 si\u0119 doczeka\u0107 anestezjologa i ulgi. Martwi\u0119 si\u0119 troch\u0119 o synka. Wiem, \u017ce medycznie wszystko u niego w porz\u0105dku, tylko \u017ce z nim te\u017c nie przywitam si\u0119 tak, jak bym chcia\u0142a.<\/p>\n

Jednak z b\u00f3lem przychodzi te\u017c i powolne pogodzenie i wtedy\u2026 wtedy mam pierwszy skurcz inny od wszystkich poprzednich. Czuj\u0119 co\u015b jakby\u2026 parcie? Przychodzi ca\u0142a fala uczu\u0107. Entuzjazm! Niezrozumienie \u2013 hej, przecie\u017c ja nie rodz\u0119, ja czekam na cesark\u0119! Przera\u017cenie \u2013 przecie\u017c tu nikogo z nami nie ma! Nie wiem, co mam wykrzycze\u0107, ostatecznie wybieram to ostatnie i m\u00f3wi\u0119 M, \u017ceby kogo\u015b zawo\u0142a\u0142. Wraca z po\u0142o\u017cn\u0105, kt\u00f3ra mnie bada, u\u015bmiecha si\u0119 szeroko i m\u00f3wi, \u017ce niniejszym rodzimy, jest pe\u0142ne rozwarcie. Dalej jestem w szoku, ale mam zupe\u0142nie nowy przyp\u0142yw si\u0142, po tych 22 godzinach porodu, kt\u00f3re ju\u017c min\u0119\u0142y, mam wra\u017cenie, \u017ce teraz mog\u0119 wszystko. Do sali wraca m\u00f3j M, kt\u00f3ry u\u015bmiecha si\u0119, trzyma mnie za r\u0119k\u0119, szepcze i w og\u00f3le jest jedn\u0105 wielk\u0105 pozytywn\u0105 wibracj\u0105. Od tego pierwszego niezrozumia\u0142ego dla mnie skurczu mija dok\u0142adnie 18 minut i na moim brzuchu znajduje si\u0119 Franek. 3335 g szcz\u0119\u015bcia, 55 cm, 10\/10 pkt w skali Apgar, ma burz\u0119 w\u0142os\u00f3w i krzyczy, a my ca\u0142ujemy go po g\u0142owie i tulimy. Ca\u0142y \u015bwiat nagle cudownie staje na swoim miejscu, wszystko robi si\u0119 super spokojne. M. spe\u0142nia marzenie i przecina p\u0119powin\u0119. Rodzenie \u0142o\u017cyska, szycie, to wszystko odbywa si\u0119 jakby poza mn\u0105. Te dwie godziny s\u0105 nasze, dla Franka, m\u0119\u017ca, mnie i, nie ukrywajmy, mojego poczucia triumfu i wdzi\u0119czno\u015bci wobec Boga. Potem spokojnie rozmawiamy sobie z po\u0142o\u017cn\u0105, ona wa\u017cy, mierzy i ubiera Frania, kt\u00f3ry nast\u0119pnie spokojnie zasypia w ramionach swojego taty, a ja myj\u0119 si\u0119 w wannie. Jedziemy na sal\u0119 na oddzia\u0142, po drodze wypijam herbat\u0119. \u015awiat nadal jest przecudown\u0105 oaz\u0105 spokoju. Jako i moje dziecko \u2013 jak si\u0119 p\u00f3\u017aniej okazuje.<\/p>\n

Po tym porodzie zdecydowanie mam komu dzi\u0119kowa\u0107 \u2013 przede wszystkim Opatrzno\u015bci, zaj\u0119temu anestezjologowi, \u015brodkowi (sic!) rozkurczowemu,\u00a0 dw\u00f3m bardzo m\u0105drym po\u0142o\u017cnym i mojemu m\u0119\u017cowi J I jeszcze moim synkom za to, \u017ce s\u0105.<\/p>\n

A to my w oko\u0142o p\u00f3\u0142 godziny po porodzie:<\/p>\n

<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Niepewno\u015b\u0107 i w\u0105tpliwo\u015bci. Nadzieja i za\u0142amanie. Decyzja o powt\u00f3rnym ci\u0119ciu i … sp\u00f3\u017aniony anestezjolog. Oto trzymaj\u0105ca do ko\u0144ca w napi\u0119ciu historia Olgi. Tak naprawd\u0119 powinnam zacz\u0105\u0107 histori\u0119 od narodzin naszego pierworodnego Kuby, skoro ma to by\u0107 historia szcz\u0119\u015bliwego porodu VBAC, ku pokrzepieniu serc mam po cesarkach, licz\u0105cych na naturalne rodzenie. Ale wspomn\u0119 tylko kr\u00f3tko. Kubu\u015b […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[11,12,6],"tags":[17,37,49],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/naturalniepocesarce.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/309"}],"collection":[{"href":"http:\/\/naturalniepocesarce.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/naturalniepocesarce.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/naturalniepocesarce.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/naturalniepocesarce.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=309"}],"version-history":[{"count":0,"href":"http:\/\/naturalniepocesarce.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/309\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/naturalniepocesarce.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=309"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/naturalniepocesarce.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=309"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/naturalniepocesarce.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=309"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}