<\/div>\n
Zanim na dobre zaczniemy, jeszcze ma\u0142e s\u0142\u00f3wko o moich dw\u00f3ch poprzednich porodach. Nasz\u0105 pierwsz\u0105 c\u00f3rk\u0119 Hani\u0119 urodzi\u0142am w 2012 roku przez planowe ci\u0119cie cesarskie, do kt\u00f3rego wskazaniem by\u0142 stan zdrowia Haneczki – jeszcze w ci\u0105\u017cy wykryto u niej na usg du\u017c\u0105 torbiel limfatyczn\u0105 na klatce piersiowej i by\u0142o jasne, \u017ce „wyj\u0119cie” przez ci\u0119cie b\u0119dzie dla niej najlepsz\u0105 i najbezpieczniejsz\u0105 drog\u0105 narodzin. Racjonalnie przyj\u0119\u0142am to jako rzeczywi\u015bcie najlepsze rozwi\u0105zanie, chocia\u017c gdzie\u015b w sercu mia\u0142am du\u017cy \u017cal, \u017ce ju\u017c przy pierwszym dziecku nie b\u0119dzie mi dane dozna\u0107 cudu naturalnego porodu. Samo ci\u0119cie, w 39. tc, przebieg\u0142o dobrze, ale ja po nim dosy\u0107 d\u0142ugo i powoli dochodzi\u0142am do siebie, a pocz\u0105tkowy kontakt z moj\u0105 c\u00f3reczk\u0105 by\u0142 mocno zaburzony. Powiedzia\u0142am sobie wtedy: „Nigdy wi\u0119cej ci\u0119cia” ;), marz\u0105c bardzo o tym, \u017ceby nast\u0119pne dziecko m\u00f3c urodzi\u0107 ju\u017c si\u0142ami natury – je\u015bli oczywi\u015bcie zdrowotnie wszystko b\u0119dzie z nami OK. No i nieca\u0142e 3 lata p\u00f3\u017aniej, w lipcu 2015 roku, moje marzenie si\u0119 cudownie spe\u0142ni\u0142o – urodzi\u0142am naturalnie nasz\u0105 drug\u0105 c\u00f3reczk\u0119 Blank\u0119. Nerw\u00f3w mieli\u015bmy przy tym co niemiara, bo Blanka nie\u017ale si\u0119 zasiedzia\u0142a i zacz\u0119\u0142a si\u0119 rodzi\u0107 dopiero 14 dni po terminie, ale szcz\u0119\u015bliwie personel w szpitalu (Rydygiera w Krakowie) bardzo nam sprzyja\u0142, pozwoli\u0142 nam czeka\u0107 i wszystko zako\u0144czy\u0142o si\u0119 bardzo dobrze. Jest to zreszt\u0105 temat na osobn\u0105 histori\u0119, kt\u00f3r\u0105 mam nadziej\u0119, \u017ce kiedy\u015b jeszcze opisz\u0119… Ale p\u00f3ki co przejd\u017amy ju\u017c do aktualnej, tegorocznej opowie\u015bci. \ud83d\ude42<\/div>\n
<\/div>\n
Na pocz\u0105tek, \u017ceby nie pogubi\u0107 si\u0119 w ca\u0142ej tej historii, ma\u0142e wprowadzenie i przedstawienie najwa\u017cniejszych bohater\u00f3w:<\/div>\n
<\/div>\n
Micha\u0142ek\u00a0<\/b>– Wyczekiwany Syn<\/div>\n
Madzia<\/b>\u00a0– Matka Oczekuj\u0105ca (po jednym porodzie cc i po jednym sn)<\/div>\n
Waldi<\/b>\u00a0– Ojciec Oczekuj\u0105cy<\/div>\n
Hania i Blanka<\/b>\u00a0– Siostry Oczekuj\u0105ce<\/div>\n
Termin Porodu\u00a0<\/b>– cichy sprawca ca\u0142ego zamieszania, wyliczony na 21 listopada, kt\u00f3rym pod koniec ci\u0105\u017cy wszyscy si\u0119 zaczynaj\u0105 bardzo interesowa\u0107<\/div>\n
Stan po Ci\u0119ciu\u00a0<\/b>– element w mojej „historii po\u0142o\u017cniczej”, dzi\u0119ki kt\u00f3remu mam zapewnione „wyj\u0105tkowe” traktowanie, zw\u0142aszcza szykuj\u0105c si\u0119 do porodu si\u0142ami natury (sn)<\/div>\n
K\u0142ykciny ko\u0144czyste<\/b> – co\u015b, co zaobserwowa\u0142a u mnie gdzie\u015b w po\u0142owie ci\u0105\u017cy moja dr prowadz\u0105ca; ma\u0142e brodawki, kt\u00f3re mog\u0105 by\u0107 niestety wskazaniem do ci\u0119cia; mia\u0142am przez to troch\u0119 zamieszania pod koniec ci\u0105\u017cy, ale na szcz\u0119\u015bcie uda\u0142o mi si\u0119 je przeleczy\u0107 (\u017celem o nazwie Undofen) i dosta\u0142am od lekarzy zielone \u015bwiat\u0142o na por\u00f3d sn.<\/div>\n
Rydygier<\/b>\u00a0– szpital naprzeciwko naszego domu, w kt\u00f3rym urodzi\u0142a si\u0119 Blanka i w kt\u00f3rym teraz te\u017c chcieli\u015bmy rodzi\u0107<\/div>\n
Legendarny Remont<\/b>\u00a0– co\u015b, na co ju\u017c od wielu lat oczekiwali pracownicy i pacjenci oddzia\u0142u ginekologiczno-po\u0142o\u017cniczego w Rydygierze, a co w ko\u0144cu zacz\u0119\u0142o si\u0119 realizowa\u0107 dok\u0142adnie w po\u0142owie listopada, przez co oddzia\u0142 zosta\u0142 przeniesiony i drastycznie zmniejszony<\/div>\n
\u017beromski<\/b>\u00a0– szpital w Nowej Hucie, w kt\u00f3rym ostatecznie urodzi\u0142 si\u0119 Micha\u015b<\/div>\n
Babcia Ela krakowska<\/b>\u00a0– Super Babcia z Krakowa, Mama Waldiego<\/div>\n
Babcia Ela zambrowska<\/b>\u00a0– Super Babcia z Zambrowa, Mama Madzi<\/div>\n
Doktor Dziadek<\/b>\u00a0– lekarz z oddzia\u0142u patologii ci\u0105\u017cy w \u017beromskim, kt\u00f3ry podejmowa\u0142 kluczowe decyzje (sw\u0105 ksyw\u0119 zawdzi\u0119cza bia\u0142ym w\u0142osom i r\u00f3wnie bia\u0142ej brodzie)<\/div>\n
Moje wsp\u00f3\u0142lokatorki z sali na patologii ci\u0105\u017cy:<\/i><\/div>\n
Martyna<\/b>\u00a0– mama r\u00f3wnie\u017c „przeterminowana”, oczekuj\u0105ca na swoje pierwsze dziecko – c\u00f3reczk\u0119 Pol\u0119<\/div>\n
Ania L.<\/b>\u00a0– mama troch\u0119 przed terminem, na patologii z powodu nadci\u015bnienia, oczekuj\u0105ca na swoje pierwsze dziecko – c\u00f3reczk\u0119 Ros\u0119 Mari\u0119<\/div>\n
Ania D.<\/b>\u00a0– mama „przeterminowana”, oczekuj\u0105ca na swoje trzecie dziecko – synka Piotrusia<\/div>\n
Po\u0142o\u017cne porodowe:<\/i><\/div>\n
Pani Bogusia<\/b>\u00a0– po\u0142o\u017cna pierwszego etapu (do 19)<\/div>\n
Pani Halina<\/b>\u00a0– po\u0142o\u017cna drugiego etapu (od 19 do 20 :))<\/div>\n
<\/div>\n
Uff, no to bohater\u00f3w ju\u017c mamy, czas wreszcie na jak\u0105\u015b akcj\u0119 \ud83d\ude42<\/div>\n
<\/div>\n
Generalnie w tej ci\u0105\u017cy mia\u0142am wielk\u0105 nadziej\u0119 na to, \u017ce zako\u0144czy si\u0119 ona rzeczywi\u015bcie w tym mniej-wi\u0119cej wyznaczonym terminie, \u017cebym nie musia\u0142a znowu, jak by\u0142o przy Blanci, przez 2-3 tygodnie chodzi\u0107 na ktg do szpitala, i \u017cebym nie musia\u0142a znowu k\u0142a\u015b\u0107 si\u0119 na patologi\u0119 ci\u0105\u017cy. Bardzo marzy\u0142am o tym, \u017ceby akcja rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 w domu, i \u017cebym przyjecha\u0142a (albo przysz\u0142a :)) do szpitala ju\u017c na sam\u0105 ko\u0144c\u00f3wk\u0119 porodu. Bardzo chcia\u0142am urodzi\u0107 jeszcze w listopadzie i nawet nie dopuszcza\u0142am do siebie my\u015bli, \u017ce Micha\u0142ek m\u00f3g\u0142by urodzi\u0107 si\u0119 w grudniu – no bo w grudniu to jako\u015b tak bez sensu, za blisko \u015awi\u0105t, i w og\u00f3le (chocia\u017c znowu historia z Blank\u0105, kt\u00f3ra przesiedzia\u0142a sobie dwa tygodnie d\u0142u\u017cej, ni\u017c chcia\u0142y wszelkie terminy, powinna by\u0142a przygotowa\u0107 nas na takie lub podobne op\u00f3\u017anienie). Bardzo chcia\u0142am urodzi\u0107 w Rydygierze, kt\u00f3rego mamy 5 minut od domu i kt\u00f3ry bardzo dobrze wspominam z czasu narodzin Blanci – przez ca\u0142\u0105 ci\u0105\u017c\u0119 nawet nie bra\u0142am pod uwag\u0119 \u017cadnego innego szpitala. Bardzo chcia\u0142am… ale Pan B\u00f3g wida\u0107 chcia\u0142 inaczej.<\/div>\n
<\/div>\n
W 39. tygodniu ci\u0105\u017cy zg\u0142osi\u0142am si\u0119 na pierwsze ktg do Rydygiera, maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce pojawi\u0119 si\u0119 tam mo\u017ce jeszcze ze 2-3 razy, a potem ju\u017c b\u0119dzie por\u00f3d. Po dw\u00f3ch tygodniach chodzenia na ktg co 3-4 dni, na wizycie w 41. tygodniu ci\u0105\u017cy dosta\u0142am „w ko\u0144cu” skierowanie do szpitala<\/strong>. Powiedziano mi wtedy te\u017c, \u017ce z racji remontu i bardzo ograniczonej ilo\u015bci miejsc przyjmuj\u0105 tylko bardzo pilne przypadki lub kobiety z bardzo zaawansowan\u0105 akcj\u0105 porodow\u0105 i nie mog\u0105 zagwarantowa\u0107, \u017ce przyjm\u0105 mnie, je\u015bli przyjd\u0119 tak po prostu – do przyj\u0119cia na oddzia\u0142 z powodu bycia „po terminie”. Dowiedzia\u0142am si\u0119 wtedy r\u00f3wnie\u017c, \u017ce je\u015bli by akurat by\u0142o miejsce i mnie przyj\u0119li, to na pewno nie pozwoliliby mi czeka\u0107 w szpitalu na rozpocz\u0119cie akcji (jak by\u0142o przy Blanci), tylko \u017ce od razu mia\u0142abym indukcj\u0119 porodu – no bo ma\u0142o \u0142\u00f3\u017cek i trzeba zwolni\u0107 miejsce dla innych…<\/div>\n
<\/div>\n
Postanowili\u015bmy z Waldim, \u017ce damy sobie i Micha\u0142kowi jeszcze troch\u0119 czasu i \u017ce poczekamy ze zg\u0142oszeniem si\u0119 na oddzia\u0142 do ko\u0144ca tygodnia<\/strong> (skierowanie dosta\u0142am we wtorek, 28 listopada) – je\u015bli oczywi\u015bcie akcja nie zacznie si\u0119 sama, o czym niezmiennie marzy\u0142am. Ka\u017cdego dnia budzi\u0142am si\u0119 z nadziej\u0105, \u017ce to mo\u017ce ju\u017c, \u017ce to mo\u017ce dzi\u015b si\u0119 stanie… ale nie – Micha\u0142ek zdecydowanie mia\u0142 swoje zdanie i sw\u00f3j pomys\u0142. W tym czasie bardzo towarzyszy\u0142a mi modlitwa: codziennie si\u0119ga\u0142am po uroczy „Modlitewnik dla oczekuj\u0105cych dziecka”, pe\u0142en pi\u0119knych i podnosz\u0105cych na duchu modlitw dla matek (i ojc\u00f3w :)); modli\u0142am si\u0119 do \u015bw. Ignacego, o dobry por\u00f3d; co jaki\u015b czas wraca\u0142am r\u00f3wnie\u017c w sercu do modlitwy „Jezu, Ty si\u0119 tym zajmij”, kt\u00f3ra jako\u015b szczeg\u00f3lnie dodawa\u0142a mi otuchy. Modli\u0142a si\u0119 r\u00f3wnie\u017c za nas ca\u0142a nasza wsp\u00f3lnota, rodzina, przyjaciele…<\/div>\n
<\/div>\n
\n
Ustalili\u015bmy z M\u0119\u017cem, \u017ce je\u015bli nic si\u0119 nie zadzieje do pi\u0105tku, 1 grudnia, to wtedy ju\u017c zg\u0142aszamy si\u0119 na oddzia\u0142. Jako \u017ce nie zadzia\u0142o si\u0119 nic, mimo naszych usilnych stara\u0144 („3S”, itp.:)) to w pi\u0105tek rano wzi\u0119li\u015bmy walizeczk\u0119 i podreptali\u015bmy sobie z brzuszkowym Micha\u0142kiem do „swoich” w Rydygierze, a tam… „swoi” go nie przyj\u0119li – okaza\u0142o si\u0119, \u017ce na oddziale w tym dniu zupe\u0142nie nie ma miejsc i raczej nie zanosi si\u0119 na to, \u017ceby sytuacja mia\u0142a si\u0119 przez weekend zmieni\u0107. Dla przyzwoito\u015bci i spokoju personelu (i mojego!) zrobiono mi jeszcze ktg i usg, na kt\u00f3rych oczywi\u015bcie wszystko by\u0142o dobrze, i zalecono pilne zg\u0142oszenie si\u0119 do jakiego\u015b innego szpitala (podobnie zreszt\u0105 jak dw\u00f3m innym brzuszkowym mamom, kt\u00f3re r\u00f3wnie\u017c chcia\u0142y si\u0119 tego dnia przyj\u0105\u0107). Podreptali\u015bmy wi\u0119c sobie z powrotem spacerkiem do domku… i postanowili\u015bmy zaczeka\u0107 z przyj\u0119ciem jeszcze jeden dzie\u0144.\u00a0<\/strong><\/div>\n
<\/div>\n
Oczywi\u015bcie ten jeden dzie\u0144 nic nie zmieni\u0142 w kwestii akcji porodowej, bo Micha\u015b mia\u0142 swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 koncepcj\u0119 terminu porodu (chocia\u017c by\u0142o ju\u017c, wed\u0142ug kalendarza, 41+3, i chocia\u017c ci\u0105gle jeszcze mia\u0142am nadziej\u0119, heh). Dlatego te\u017c w sobot\u0119, 2 grudnia, pojechali\u015bmy ju\u017c pokornie do \u017beromskiego, oddaj\u0105c to ca\u0142kowicie w r\u0119ce Boga, i zdaj\u0105c si\u0119 na m\u0105dro\u015b\u0107 i rozs\u0105dek tamtejszego personelu – by\u0142 to bowiem dla nas szpital zupe\u0142nie nieznany, a wr\u0119cz kojarz\u0105cy si\u0119 niezbyt przyja\u017anie wobec opcji vbac (gdy przed porodem Blanki robi\u0142am rozeznanie w krakowskich szpitalach, to tam otwarcie powiedziano mi, \u017ce nie lubi\u0105 takich przypadk\u00f3w i \u017ce od razu by mnie kierowali na ci\u0119cie).<\/div>\n
<\/div>\n
Procedura przyj\u0119cia toczy\u0142a si\u0119 oczywi\u015bcie bardzo powoli, ale jednak, wbrew powy\u017cszym obawom, ju\u017c na samym pocz\u0105tku dosta\u0142am \u015bwiate\u0142ko nadziei co do tego, jak potocz\u0105 si\u0119 nasze dalsze losy w tym szpitalu – badaj\u0105ca mnie pani doktor powiedzia\u0142a, \u017ce p\u00f3ki co wszystko z nami jest ok i \u017ce w takim razie mo\u017cemy spokojnie czeka\u0107 na rozpocz\u0119cie akcji, bez po\u015bpiechu (poza tym w\u0142a\u015bnie rozpoczyna\u0142 si\u0119 weekend, czyli czas w szpitalu, kiedy bez wyra\u017anej potrzeby i konieczno\u015bci nie podejmuje si\u0119 raczej znacz\u0105cych decyzji). Uspokojeni tymi s\u0142owami, trafili\u015bmy w ko\u0144cu na oddzia\u0142 patologii ci\u0105\u017cy, nie przypuszczaj\u0105c nawet, \u017ce przyjdzie mi sp\u0119dzi\u0107 na nim jeszcze prawie ca\u0142y tydzie\u0144… Pobyt na tym oddziale, kt\u00f3rego sama nazwa raczej nie kojarzy si\u0119 zbyt pozytywnie, okaza\u0142 si\u0119 dla mnie jednak czasem niezwykle dobrym i b\u0142ogos\u0142awionym. Owszem, by\u0142 grzyb na \u015bcianach w \u0142azience, by\u0142a jedna toaleta na korytarzu na kilka sal, by\u0142a szpitalna dieta-cud z ostatnim posi\u0142kiem o 17 (!), ale za to w naszej 4-osobowej sali trafi\u0142a mi si\u0119 najlepsza ekipa na \u015bwiecie, z kt\u00f3r\u0105 przez te kilka dni czu\u0142am si\u0119 raz to jak na m\u0142odzie\u017cowych koloniach, raz to jak na rekolekcjach. Ma\u0142o tego – codziennie ok. 6 rano, podczas porannego ktg, przez r\u0119ce sympatycznego Ojca Cystersa przychodzi\u0142 do nas sam Pan Jezus, kt\u00f3rego wszystkie przyjmowa\u0142y\u015bmy. Par\u0119 razy r\u00f3wnie\u017c uda\u0142o nam si\u0119 wymkn\u0105\u0107 (w zale\u017cno\u015bci od zmiany piel\u0119gniarek, i oczywi\u015bcie za ich zgod\u0105 :)) na wieczorne roraty w szpitalnej kaplicy. Z kolei nasze dziewczynki by\u0142y w tych dniach pod wspania\u0142\u0105 opiek\u0105 Babci Eli krakowskiej (i oczywi\u015bcie Tatusia Waldiego) – wi\u0119c wszystko by\u0142o dobrze.<\/div>\n
<\/div>\n<\/div>\n
\n
\n
Po do\u015b\u0107 leniwym weekendzie przyszed\u0142 czas na decyzje. Na wtorkowym porannym obchodzie (w tym dniu ko\u0144czy\u0142 mi si\u0119 w\u0142a\u015bnie 42. tydzie\u0144 ci\u0105\u017cy – czyli po\u0142owa 10. miesi\u0105ca :D) doktor Dziadek zawyrokowa\u0142, \u017ce dajemy Micha\u0142kowi czas jeszcze do pi\u0105tku, czyli do 8 grudnia – je\u015bli do tej pory ch\u0142opak nie zg\u0142osi si\u0119 sam, to b\u0119d\u0119 mie\u0107 ju\u017c wtedy delikatn\u0105 indukcj\u0119 porodu (przez balonik). Zgodzi\u0142am si\u0119 z tym i nawet ucieszy\u0142am, \u017ce mam przed sob\u0105 jaki\u015b konkret, bo to przed\u0142u\u017caj\u0105ce si\u0119 czekanie wytworzy\u0142o we mnie jakie\u015b takie wra\u017cenie, \u017ce ta ci\u0105\u017ca b\u0119dzie trwa\u0142a wiecznie i chyba nigdy si\u0119 nie sko\u0144czy… \ud83d\ude09<\/div>\n
<\/div>\n
Dni od wtorku do pi\u0105tku up\u0142yn\u0119\u0142y nam w miar\u0119 spokojnie i pogodnie, nie licz\u0105c tego, \u017ce w noc poprzedzaj\u0105c\u0105 Miko\u0142ajki sk\u0142ad naszej sali zmniejszy\u0142 si\u0119, stety-niestety, o po\u0142ow\u0119 – Martyna i Ania L. posz\u0142y rodzi\u0107 swoje c\u00f3reczki, kt\u00f3re przysz\u0142y na \u015bwiat pod przemi\u0142\u0105 dat\u0105 6 grudnia. Zosta\u0142y\u015bmy wtedy z Ani\u0105 D. ju\u017c tylko we dwie, a i ca\u0142y oddzia\u0142 jako\u015b tak opustosza\u0142 po weekendowym nawale ludzi – \u015bmia\u0142y\u015bmy si\u0119 momentami z Ani\u0105, \u017ce troch\u0119 to tak g\u0142upio, \u017ce my ju\u017c tam tyle siedzimy, i \u017ce naprawd\u0119 wypada\u0142oby w ko\u0144cu urodzi\u0107… Ale nasi ch\u0142opcy zupe\u0142nie si\u0119 tym naszym gadaniem nie przejmowali.<\/div>\n
<\/div>\n
Chocia\u017c… jeden chyba troch\u0119 zacz\u0105\u0142 si\u0119 przejmowa\u0107, bo w nocy z czwartku na pi\u0105tek (7\/8 grudnia) zacz\u0119\u0142y mi si\u0119 pojawia\u0107 jakie\u015b pierwsze skurcze. Owszem, by\u0142y raczej rzadkie (co ok. p\u00f3\u0142 godziny) i niezbyt bolesne, ale jednak wyra\u017anie – by\u0142y! Jeszcze w czwartek wieczorem napisa\u0142am do wszystkich bliskich os\u00f3b maila z pro\u015bb\u0105 o modlitw\u0119… kt\u00f3rej cudowne i pot\u0119\u017cne skutki mia\u0142am odczu\u0107 ju\u017c nast\u0119pnego dnia.<\/div>\n
<\/div>\n
Skurczow\u0105 noc stara\u0142am si\u0119 jako\u015b przespa\u0107, czuj\u0105c – jeszcze troch\u0119 nie\u015bmia\u0142o, ale jednak – \u017ce na nast\u0119pny dzie\u0144 b\u0119d\u0119 potrzebowa\u0107 naprawd\u0119 du\u017co si\u0142y.<\/strong> No i w ko\u0144cu nasta\u0142 pi\u0105tkowy poranek. Ojciec Cysters, przychodz\u0105c tradycyjnie z Panem Jezusem, pob\u0142ogos\u0142awi\u0142 nas tego dnia szczeg\u00f3lnie i za\u017cartowa\u0142 sobie, \u017ce jak si\u0119 kt\u00f3ry\u015b z ch\u0142opc\u00f3w dzi\u015b urodzi, w to Maryjne \u015bwi\u0119to, to niechybny znak, \u017ce go sobie Maryja wybra\u0142a i \u017ce ma na ksi\u0119dza i\u015b\u0107. \ud83d\ude42 Potem przyszed\u0142 na obch\u00f3d doktor Dziadek, kt\u00f3remu powiedzia\u0142am o nocnych skurczach, no ale jako \u017ce nic z nich jeszcze nie wynik\u0142o, to zaraz po obchodzie mia\u0142am stawi\u0107 si\u0119 na zapowiedzian\u0105 pre-indukcj\u0119. Oko\u0142o godziny 10 doktor Dziadek „zainstalowa\u0142” mi (a zaraz p\u00f3\u017aniej – Ani D.) balonik, zalecaj\u0105c jednocze\u015bnie, \u017ceby teraz stara\u0107 si\u0119 jak najwi\u0119cej chodzi\u0107 i spacerowa\u0107 – i generalnie by\u0107 w pozycji pionowej ruchomej. \ud83d\ude42 Ruszy\u0142y\u015bmy wi\u0119c razem z Ani\u0105 przemierza\u0107 kolejne kilometry po szpitalnym korytarzu, staraj\u0105c si\u0119 jednocze\u015bnie czu\u0142ymi s\u0142owami zach\u0119ci\u0107 naszych upartych ch\u0142opc\u00f3w do wyj\u015bcia. Ile jednak mo\u017cna tak chodzi\u0107? Jako\u015b po 11 po\u0142o\u017cy\u0142am si\u0119, \u017ceby troch\u0119 odpocz\u0105\u0107, postanawiaj\u0105c jednocze\u015bnie, \u017ce w kolejn\u0105 rundk\u0119 rusz\u0119 dok\u0142adnie o 12 i wykorzystam ten „spacer” do odm\u00f3wienia r\u00f3\u017ca\u0144ca – dok\u0142adnie w Godzin\u0119 \u0141aski, o kt\u00f3rej wiele os\u00f3b mi wcze\u015bniej przypomina\u0142o w zwi\u0105zku ze \u015bwi\u0119tem Niepokalanego Pocz\u0119cia. Zjad\u0142am jogurt, odpocz\u0119\u0142am chwil\u0119 i tu\u017c po 12 wysz\u0142am z sali, z r\u00f3\u017ca\u0144cem w jednej, a z kubkiem po jogurcie w drugiej r\u0119ce. „Traf” chcia\u0142, \u017ce akurat w tym momencie chwyci\u0142 mnie mocniejszy skurcz, tak \u017ce a\u017c przystan\u0119\u0142am na chwil\u0119 przy \u015bcianie – i w takim stanie „przydyba\u0142” mnie doktor Dziadek, kt\u00f3ry niewiadomo sk\u0105d znalaz\u0142 si\u0119 nagle na korytarzu, ledwie par\u0119 krok\u00f3w ode mnie.<\/div>\n
– Co si\u0119 dzieje? Czy Pani ma skurcze? – zapyta\u0142, do\u015b\u0107 zaaferowany.<\/div>\n
– Hm, no tak, ale jeszcze nie bardzo cz\u0119ste, takie co 15-20 minut, i te\u017c nie bardzo mocne…<\/div>\n
– Ale to w takim razie ruszamy ju\u017c na porod\u00f3wk\u0119, musimy mie\u0107 Pani\u0105 bardziej na oku!<\/div>\n
– Ale Panie doktorze, czuj\u0119 \u017ce to jeszcze troch\u0119 potrwa, to chyba za wcze\u015bnie…<\/div>\n
– Nie ma mowy, idziemy.\u00a0 Pani ma stan po ci\u0119ciu, nie mo\u017ce sobie Pani tak tu sama chodzi\u0107, jak Pani ma skurcze. Prosz\u0119 si\u0119 spakowa\u0107.<\/div>\n
Zawr\u00f3ci\u0142am do sali, lekko oszo\u0142omiona – w moim odczuciu naprawd\u0119 nie by\u0142o jeszcze o co robi\u0107 ha\u0142asu – ale zanim zd\u0105\u017cy\u0142am w og\u00f3le zebra\u0107 my\u015bli, ju\u017c przyjecha\u0142a po\u0142o\u017cna z w\u00f3zkiem na moje rzeczy, pomog\u0142a mi si\u0119 spakowa\u0107 i, daj\u0105c mi jeszcze chwil\u0119 na szybkie po\u017cegnanie z Ani\u0105, przeprowadzi\u0142a mnie na porod\u00f3wk\u0119.<\/div>\n
<\/div>\n
Gdy znalaz\u0142am si\u0119 w przeznaczonej dla mnie sali (zreszt\u0105, ca\u0142kiem mi\u0142ej i przytulnej), poczu\u0142am si\u0119 zupe\u0142nie nie na miejscu – przecie\u017c to jeszcze mo\u017ce tyle potrwa\u0107! Po chwili jednak zobaczy\u0142am na \u015bcianie mi\u0119dzy oknami prosty, drewniany krzy\u017c i powiedzia\u0142am wtedy w duchu, z lekka wyzywaj\u0105cym tonem: „No dobra! Skoro mnie ju\u017c tu przywiedli\u015bcie, to teraz poprowad\u017acie i doko\u0144czcie szcz\u0119\u015bliwie to, co zacz\u0119li\u015bcie…” (Godzina \u0141aski nadal jeszcze trwa\u0142a).<\/div>\n
<\/div>\n
No i poprowadzili – pi\u0119knie, subtelnie, rado\u015bnie. W ferworze pakowania zawieruszy\u0142 mi si\u0119 gdzie\u015b m\u00f3j r\u00f3\u017caniec, wi\u0119c odm\u00f3wi\u0142am „na palcach” jeszcze jakie\u015b dwie dziesi\u0105tki, s\u0142uchaj\u0105c na ktg bicia Micha\u0142kowego serduszka. Co jaki\u015b czas przychodzi\u0142a do mnie po\u0142o\u017cna, Pani Bogusia, z kt\u00f3r\u0105 nawi\u0105za\u0142am fajny i serdeczny kontakt i kt\u00f3ra nie mog\u0142a si\u0119 nadziwi\u0107, \u017ce kto\u015b przychodzi do porodu taki u\u015bmiechni\u0119ty i wr\u0119cz promieniej\u0105cy szcz\u0119\u015bciem. No c\u00f3\u017c, jak si\u0119 naczeka\u0142o na Ten Dzie\u0144\u00a0 tyle czasu, to trudno si\u0119 nie cieszy\u0107, kiedy w ko\u0144cu zacz\u0119\u0142o co\u015b si\u0119 dzia\u0107 (a by\u0142o ju\u017c 42+3)!<\/div>\n
<\/div>\n
Oko\u0142o 15 posz\u0142am jeszcze na usg, na kt\u00f3rym by\u0142o wida\u0107, jak Micha\u0142kowa g\u0142\u00f3wka \u0142adnie wpasowuje si\u0119 we w\u0142a\u015bciwe miejsce do wyj\u015bcia. Okaza\u0142o si\u0119 te\u017c wtedy, \u017ce balonik \u0142adnie spe\u0142ni\u0142 swoj\u0105 funkcj\u0119 i, wesp\u00f3\u0142 z moimi niecz\u0119stymi skurczami, zrobi\u0142 mi ju\u017c „\u0142adne 4 cm” rozwarcia – nie by\u0142 wi\u0119c ju\u017c potrzebny. Da\u0142am wtedy zna\u0107 Waldiemu, kt\u00f3ry po pracy odebra\u0142 jeszcze Hani\u0119 z przedszkola, przekaza\u0142 pod opiek\u0119 Babci Eli zambrowskiej i przyjecha\u0142 do mnie.<\/div>\n
<\/div>\n
Porodowe popo\u0142udnie mija\u0142o nam bardzo spokojnie i przyjemnie, czasem wr\u0119cz leniwie. Akcja \u0142adnie post\u0119powa\u0142a, skurcze zrobi\u0142y si\u0119 silniejsze i cz\u0119stsze. Super te\u017c by\u0142o to, \u017ce mog\u0142am normalnie je\u015b\u0107 i pi\u0107, mi\u0119dzy skurczami podjada\u0142am wi\u0119c banany i delicje, \u017ceby mie\u0107 wystarczaj\u0105c\u0105 ilo\u015b\u0107 energii. \ud83d\ude42 Nie musia\u0142am te\u017c by\u0107 stale pod\u0142\u0105czona do ktg! Tylko co jaki\u015b czas po\u0142o\u017cna sprawdza\u0142a serduszko takim ma\u0142ym „s\u0142uchaczem”.<\/strong><\/div>\n
<\/div>\n
Niestety ok.18 okaza\u0142o si\u0119, \u017ce post\u0119p porodu jest troch\u0119 zbyt powolny (od 16 by\u0142o jakie\u015b 5-6 cm bez wi\u0119kszych zmian, skurcze te\u017c si\u0119 do\u015b\u0107 rozleniwi\u0142y) i pani Bogusia zaproponowa\u0142a, \u017cebym do 19 postara\u0142a si\u0119 by\u0107 troch\u0119 bardziej aktywna i wi\u0119cej si\u0119 porusza\u0142a, a je\u015bli o 19 b\u0119dzie wszystko na podobnym etapie, to wtedy pomy\u015blimy o podaniu „kilku kropel” oksytocyny. Kolejna godzina up\u0142yn\u0119\u0142a nam wi\u0119c na gimnastyce i wszelkiego rodzaju weso\u0142ych wygibasach, kt\u00f3re faktycznie przynios\u0142y po\u017c\u0105dany efekt – skurcze nasili\u0142y si\u0119, a o 19:15, akurat gdy podpi\u0119to mnie na kontrolne ktg, odesz\u0142y mi wody. W mi\u0119dzyczasie nast\u0105pi\u0142a zmiana po\u0142o\u017cnych i do akcji wkroczy\u0142a Pani Halinka – kobieta konkretna, do\u015b\u0107 postawna i wida\u0107, \u017ce bardzo do\u015bwiadczona. Pojawi\u0142a si\u0119 r\u00f3wnie\u017c m\u0142oda lekarka, kt\u00f3ra po szybkiej ocenie sytuacji ponowi\u0142a propozycj\u0119 z oksytocyn\u0105 – „\u017ceby Pani nie siedzia\u0142a tu ju\u017c do p\u00f3\u017anej nocy” ;). Po lekkim wahaniu zgodzi\u0142am si\u0119, po\u0142o\u017cna podpi\u0119\u0142a mi kropl\u00f3wk\u0119 i… posz\u0142o! Jak z kopyta – po p\u00f3\u0142 godzinie od tych „kilku kropel”, dok\u0142adnie o godzinie 20:00, nasz kochany Micha\u0142ek by\u0142 ju\u017c z nami na \u015bwiecie \ud83d\ude00 Ko\u0144c\u00f3wka tego porodu by\u0142a dla mnie niesamowita – bola\u0142o okropnie, ale przyjmowa\u0142am ten b\u00f3l bardzo \u015bwiadomie, wr\u0119cz „zadaniowo”, i gdy tylko s\u0142ucha\u0142am i stosowa\u0142am si\u0119 do instrukcji po\u0142o\u017cnej i lekarki, to wszystko sz\u0142o dobrze. Urodzi\u0142am na fotelu porodowym, jedn\u0105 r\u0119k\u0105 \u015bciskaj\u0105c z ca\u0142ej si\u0142y d\u0142o\u0144 mojego kochanego M\u0119\u017ca, a jedn\u0105 nog\u0105 zapieraj\u0105c si\u0119 o \u017cebra niewzruszonej Pani po\u0142o\u017cnej (kt\u00f3ra sama to zaproponowa\u0142a :D). Nie mog\u0142am uwierzy\u0107, \u017ce to rzeczywi\u015bcie, nareszcie si\u0119 sta\u0142o – i to tak szybko, i to tak dobrze! Gdy dosta\u0142am ciep\u0142e, cudowne cia\u0142ko naszego synka na m\u00f3j brzuch i przytuli\u0142am go, pop\u0142aka\u0142am si\u0119 niemal ze szcz\u0119\u015bcia, a moje serce wype\u0142ni\u0142a bezgraniczna, niewypowiedziana\u00a0wdzi\u0119czno\u015b\u0107<\/b>. To ju\u017c, to naprawd\u0119 ju\u017c – doczekali\u015bmy si\u0119, uda\u0142o nam si\u0119!<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n
![\"Micha\u015b](\"http:\/\/naturalniepocesarce.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/Micha\u015b-2.jpg\")
<\/a><\/div>\n