Bardzo trudny, wr\u0119cz traumatyczny pierwszy por\u00f3d – zabiegowy por\u00f3d drogami natury. Nast\u0119pnie ci\u0119cie cesarskie – mo\u017cna by rzec „na \u017cyczenie”. Nerwica l\u0119kowa. Czy w tym scenariuszu mo\u017ce by\u0107 jeszcze miejsce na szcz\u0119\u015bliwy VBAC? Poznajcie histori\u0119 Zuzanny.<\/h3>\n
<\/p>\n
![\"DSC_7005\"](\"http:\/\/naturalniepocesarce.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/07\/DSC_7005.jpg\")
<\/a>VBACowy Joszko<\/p><\/div>\n
„ROZPOZNANIE: CIII PIII por\u00f3d si\u0142ami natury 23.05.2018r. Urodzono syna \u017cywego 3640 g, Apgar 10 pkt.<\/em><\/div>\n
O80.0 – por\u00f3d samoistny w po\u0142o\u017ceniu pod\u0142u\u017cnym potylicowym.”<\/em>Te s\u0142owa na moim wypisie ze szpitala czytam tydzie\u0144 po porodzie. Do oczu nap\u0142ywaj\u0105 mi \u0142zy, czuj\u0119 \u015bcisk w gardle. Nie mog\u0119 uwierzy\u0107, \u017ce spe\u0142ni\u0142o si\u0119 marzenie, kt\u00f3re jeszcze rok temu nawet nie istnia\u0142o, nie mia\u0142o racji bytu. Dziwne marzenie, kt\u00f3re rodzi\u0142o si\u0119 powoli, nie\u015bmia\u0142o, niepewnie, od niechcenia i bez przekonania. Marzenie o szybkim, bezproblemowym porodzie naturalnym. Zacz\u0119\u0142o we mnie kie\u0142kowa\u0107 dopiero po zaj\u015bciu w trzeci\u0105 ci\u0105\u017c\u0119, 13 miesi\u0119cy po cesarskim ci\u0119ciu\u2026<\/div>\n
<\/div>\n<\/div>\n
<\/div>\n
<\/div>\n
\n
POR\u00d3D I. Szpital Bonifratr\u00f3w w Katowicach.17 stycznia 2014 o godz. 12.55 \u00a0dok\u0142adnie 2 tygodnie przed terminem, po ok. 7 godzinach od pierwszych skurczy urodzi\u0142am Gniewka Beniamina. W\u0142a\u015bciwie ostatecznie brutalnie wyci\u0105gni\u0119to go ze mnie po kilkunastu nieudanych pr\u00f3bach – drugim rodzajem pr\u00f3\u017cnoci\u0105gu (vacuum). Wcze\u015bniej zastosowano manewr Kristellera, bo dziecko nie chcia\u0142o si\u0119 wstawi\u0107 w kana\u0142 przy pe\u0142nym rozwarciu, a t\u0119tno dramatycznie spada\u0142o. Po 25 minutach wyci\u0105gni\u0119to w ko\u0144cu mojego syna, bladego, niep\u0142acz\u0105cego. Zastosowano sztuczn\u0105 wentylacj\u0119 workiem Ambu. W 1 minucie 4 Apg (potem 5-7-8). 56cm, 3440g. Synek mia\u0142 krwiaka na g\u0142\u00f3wce po vacuum, obni\u017cone napi\u0119cie mi\u0119\u015bniowe, by\u0142 rehabilitowany, ale, dzi\u0119ki Bogu, nie ucierpia\u0142 powa\u017cnie i jest \u00a0dzi\u015b ca\u0142kowicie zdrowym ch\u0142opcem.<\/div>\n
Opis ca\u0142ego porodu tutaj (tylko dla os\u00f3b o mocnych nerwach ;)) :<\/div>\n
http:\/\/zuzanna-bloguje.blogspot.com\/2014\/02\/kilka-tysiecy-sow-o-rodzeniu.html<\/a><\/div>\n![\"images\"](\"http:\/\/naturalniepocesarce.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/07\/images.jpg\")
<\/a><\/div>\n
<\/a><\/div>\nTen pierwszy por\u00f3d by\u0142 dla mnie traum\u0105. D\u0142ugo dochodzi\u0142am do siebie psychicznie i fizycznie. Z perspektywy wiem, \u017ce otar\u0142am si\u0119 o depresj\u0119 poporodow\u0105. Wiedzia\u0142am w\u00f3wczas, \u017ce chc\u0119 i b\u0119d\u0119 mia\u0142a wi\u0119cej dzieci (od zawsze planowali\u015bmy minimum tr\u00f3jk\u0119), ale jedyn\u0105 drog\u0119 porodu, jak\u0105 dopuszcza\u0142a moja g\u0142owa po tym pierwszym, by\u0142o cesarskie ci\u0119cie<\/strong>. Dodatkowo urazy po vacuum dawa\u0142y obraz, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142 sugerowa\u0107 powa\u017cne problemy z dnem miednicy. W ci\u0105gu roku by\u0142am na konsultacjach u kilku lekarzy. Ostatecznie okaza\u0142o si\u0119, \u017ce nie s\u0105 to tak powa\u017cne urazy, jakimi mog\u0142y si\u0119 pocz\u0105tkowo wydawa\u0107. Nie mniej mia\u0142am ju\u017c oficjaln\u0105 \u201ewym\u00f3wk\u0119\u201d dla cesarskiego ci\u0119cia: \u201estan po porodzie urazowym\u201d. Moja ginekolog posz\u0142a mi na r\u0119k\u0119, bo wiedzia\u0142a, z jak\u0105 traum\u0105 wi\u0105za\u0142 si\u0119 dla mnie poprzedni por\u00f3d, nie chcia\u0142a dok\u0142ada\u0107 mi zmartwie\u0144 o por\u00f3d w czasie ci\u0105\u017cy. Nie ukrywam, \u017ce perspektyw\u0119 cesarki postrzega\u0142am jako wybawienie<\/strong> i pozwoli\u0142a mi ona w miar\u0119 spokojnie przebrn\u0105\u0107 przez ca\u0142y okres drugiej ci\u0105\u017cy. I sta\u0142o si\u0119.<\/div>\n<\/a><\/div>\n
<\/a><\/div>\nPOR\u00d3D II. Szpital Miejski w Rudzie \u015al\u0105skiej Goduli. 12 sierpnia 2016 o godz. 11.10, w 39 tygodniu ci\u0105\u017cy przez elektywne cesarskie ci\u0119cie urodzi\u0142am Iwa Joachima. 56 cm, 3540 g, 10 Apg.<\/div>\n
<\/div>\n
Jak si\u0119 okaza\u0142o, to te\u017c nie by\u0142o dla mnie wymarzone rozwi\u0105zanie. Podczas operacji wpad\u0142am w panik\u0119, by\u0142am absolutnie przera\u017cona, a utrata z w\u0142asnej woli jakiejkolwiek \u201emocy sprawczej\u201d okaza\u0142a si\u0119 dla mnie wi\u0105za\u0107 z pewnym rodzajem rzeczywistej straty.<\/strong> Po zej\u015bciu znieczulenia cierpia\u0142am ca\u0142\u0105 noc mimo \u015brodk\u00f3w przeciwb\u00f3lowych. B\u00f3l rany na macicy w po\u0142\u0105czeniu ze skurczami obkurczaj\u0105cymi by\u0142 dla mnie nie do zniesienia. Absolutnie nic mi nie pomaga\u0142o, a ja cicho j\u0119cza\u0142am, wiedz\u0105c, \u017ce nic wi\u0119cej przeciwb\u00f3lowego mi nie zechc\u0105 poda\u0107. Mimo, \u017ce fizycznie bardzo si\u0119 stara\u0142am szybko wr\u00f3ci\u0107 do formy, a psychicznie czu\u0142am si\u0119 o niebo lepiej ni\u017c poprzednio, dobitnie przekona\u0142am si\u0119, \u017ce operacja to jednak\u2026 operacja.<\/strong> Nie dzia\u0142a dobrze ani na cia\u0142o, ani na ducha.\u00a0Opis ca\u0142ego porodu i moich przemy\u015ble\u0144 tutaj:<\/div>\n
http:\/\/zuzanna-bloguje.blogspot.com\/2016\/10\/kolejnych-kilka-tysiecy-sow-o-porodzie.html<\/a><\/div>\n
<\/div>\n
To mo\u017ce wyda\u0107 si\u0119 dziwne, ale, mimo wszystko, nie \u017ca\u0142uj\u0119 tego cesarskiego ci\u0119cia. My\u015bl\u0119, \u017ce mia\u0142o sw\u00f3j sens. By\u0142o po co\u015b. Da\u0142o mi zmian\u0119 perspektywy, inne spojrzenie na por\u00f3d. U\u015bwiadomi\u0142o, \u017ce nie ma \u0142atwych rozwi\u0105za\u0144.<\/strong><\/div>\n
\u00a0<\/a><\/div>\n
<\/a><\/div>\nGdy niespodziewanie 13 miesi\u0119cy po cesarce odkry\u0142am, \u017ce jestem w kolejnej ci\u0105\u017cy, stopniowo zacz\u0119\u0142am si\u0119 zastanawia\u0107 nad mo\u017cliwo\u015bci\u0105 innego ni\u017c operacyjne zako\u0144czenia ci\u0105\u017cy. Ta my\u015bl powoli kie\u0142kowa\u0142a we mnie, dojrzewa\u0142a z ka\u017cdym kolejnym tygodniem. O grupie wsparcia Naturalnie po Cesarce<\/a> wiedzia\u0142am wcze\u015bniej, ale nie od razu si\u0119 do niej zapisa\u0142am. Co\u015b w \u015brodku mnie blokowa\u0142o. Zach\u0119ci\u0142a mnie kole\u017canka i ostatecznie si\u0119 odwa\u017cy\u0142am. Odwa\u017cy\u0142am si\u0119 te\u017c zapyta\u0107 co s\u0105dzi o TOLAC moja ginekolog, cho\u0107 mia\u0142am obawy, \u017ce b\u0119dzie niech\u0119tna pomys\u0142owi. Myli\u0142am si\u0119 – po us\u0142yszeniu, jaka jest moja motywacja, nie mia\u0142a nic przeciwko, o ile \u201ew praniu\u201d nie wyjd\u0105 jakie\u015b dodatkowe przeciwskazania. I wtedy jaki\u015b dziwny ci\u0119\u017car ze mnie spad\u0142\u2026 A wst\u0105pi\u0142a bardzo nie\u015bmia\u0142a nadzieja, \u017ce mam szans\u0119 na lepszy por\u00f3d<\/strong>, chocia\u017c jeszcze chwil\u0119 temu nawet tego nie oczekiwa\u0142am, nawet nie chcia\u0142am o tym my\u015ble\u0107.<\/div>\n
<\/div>\n
Od pocz\u0105tku tej ci\u0105\u017cy m\u00f3wi\u0142am – nic na si\u0142\u0119, nie za wszelk\u0105 cen\u0119, b\u0119dzie, co ma by\u0107. Nie chcia\u0142am czyta\u0107 ksi\u0105\u017cek, nie chcia\u0142am medytacji, afirmacji, czegokolwiek. Nie neguj\u0119 tych praktyk, jestem przekonana, \u017ce wielu osobom przynios\u0142y one korzy\u015b\u0107. Ja postanowi\u0142am nie my\u015ble\u0107, nie zastanawia\u0107 i zda\u0107 si\u0119 na wol\u0119 Bo\u017c\u0105. Z w\u0142asnego do\u015bwiadczenia wiedzia\u0142am, \u017ce s\u0105 rzeczy, na kt\u00f3re i tak nie mam wp\u0142ywu, \u017ce nie wszystko zale\u017cy od psychiki, nastawienia i dobrej woli rodz\u0105cej. Pomy\u015bla\u0142am, \u017ce po prostu chcia\u0142abym szybkiego, niepowik\u0142anego, fizjologicznego porodu, kt\u00f3ry rozpocznie si\u0119 samoistnie. I szczerze m\u00f3wi\u0105c, do teraz (a min\u0119\u0142y ju\u017c ponad 3 tygodnie od tego momentu) nie mog\u0119 uwierzy\u0107, \u017ce to mnie spotka\u0142o\u2026<\/div>\n
\u00a0<\/a><\/div>\n
<\/a><\/div>\nPOR\u00d3D III. Jest \u015broda, 23.05.2018. Trudno dok\u0142adnie okre\u015bli\u0107 wiek mojej ci\u0105\u017cy, ale przyj\u0119li\u015bmy, \u017ce termin porodu wypada mi\u0119dzy 26 a 31.05. Po cichu troch\u0119 licz\u0119, \u017ce skoro do tej pory nic nie ruszy\u0142o, to mo\u017ce jeszcze zd\u0105\u017c\u0119 zaliczy\u0107 konsultacj\u0119 anestezjologiczn\u0105, kt\u00f3r\u0105 mam zaplanowan\u0105 na pi\u0105tek, a bez kt\u00f3rej najprawdopodobniej nie otrzymam znieczulenia ZZO (chcia\u0142am je mie\u0107 jako opcj\u0119 \u201ew zanadrzu\u201d). P\u00f3ki co, na godzin\u0119 11.00 zjawiam si\u0119 na um\u00f3wionym KTG w szpitalu w Rudzie \u015al\u0105skiej, gdzie zamierzam rodzi\u0107. Przy okazji moja ginekolog bada mnie, by ostatecznie skwitowa\u0107 sytuacj\u0119: \u201eNic nowego! Szyjka d\u0142uga, rozwarcie mo\u017ce na palec, g\u0142\u00f3wka gdzie\u015b tam wysoko, niewstawiona. Oj, je\u015bli mam by\u0107 szczera, to nie s\u0105dz\u0119, \u017ce por\u00f3d rozpocznie si\u0119 niebawem samoistnie\u201d<\/em>. Umawiamy si\u0119 wi\u0119c na kolejne KTG w sobot\u0119, a je\u015bli nic samo nie ruszy, to w poniedzia\u0142ek lub \u015brod\u0119 mam si\u0119 stawi\u0107 na wywo\u0142anie porodu przy u\u017cyciu cewnika Foleya. Mimo wszystko nie bior\u0119 sobie do serca tych s\u0142\u00f3w. Zdaj\u0119 sobie spraw\u0119, \u017ce to niejednokrotnie toczy si\u0119 bardzo spontanicznie i r\u00f3wnie dobrze por\u00f3d mo\u017ce si\u0119 rozpocz\u0105\u0107 w ka\u017cdym momencie. Daj\u0119 sobie wi\u0119c luz na kolejne dni, z dalszym nastawieniem \u201eb\u0119dzie co ma by\u0107, ale jednak s\u0105dz\u0119, \u017ce zacznie si\u0119 samo\u201d<\/em> ;).<\/div>\n
\u00a0<\/a><\/div>\n
<\/a><\/div>\nPo wyj\u015bciu ze szpitala id\u0119 jeszcze z moj\u0105 mam\u0105 do kawiarni nieopodal na ciastko i kaw\u0119, a potem jad\u0119 do przedszkola po mojego starszaka. Na koniec wst\u0119puj\u0119 do krawcowej. Dalsze popo\u0142udnie up\u0142ywa mi r\u00f3wnie\u017c w przyjemnej i lu\u017anej atmosferze, bo m\u0105\u017c postanowi\u0142 wzi\u0105\u0107 dzieci na spacer. Siadam wi\u0119c przed komputerem i zjadam w dwie minuty p\u00f3\u0142 paczki Delicji. Brzuch cz\u0119sto twardnieje, niemniej od jakich\u015b dw\u00f3ch miesi\u0119cy skurcze Braxtona-Hicksa s\u0105 sta\u0142ym elementem rozk\u0142adu dnia, wi\u0119c si\u0119 nie dziwi\u0119. Siedz\u0105c w fotelu w pewnym momencie czuj\u0119 co\u015b, co sprawia, \u017ce przemyka mi przez g\u0142ow\u0119 ulotna my\u015bl \u201emo\u017ce to dziecko si\u0119 w\u0142a\u015bnie wstawia”. Do dzi\u015b nie wiem, czy tak faktycznie by\u0142o, czy to tylko przypadkowe odczucie, ale pami\u0119tam, \u017ce dok\u0142adnie co\u015b takiego w pewnym momencie przysz\u0142o mi do g\u0142owy.<\/div>\n
\u00a0<\/a><\/div>\n
<\/a><\/div>\nPo nied\u0142ugim czasie czuj\u0119 delikatnie pobolewanie w podbrzuszu, uznaj\u0119 wi\u0119c, \u017ce pora na lekki odpoczynek i k\u0142ad\u0119 si\u0119 na \u0142\u00f3\u017cku. Nied\u0142ugo potem czuj\u0119 ponownie lekki b\u00f3l, kt\u00f3ry teraz identyfikuj\u0119 ju\u017c jako skurcz. Robi\u0119 si\u0119 czujna i spogl\u0105dam asekuracyjnie za zegarek. Jest\u00a018:06. Kiedy kilka minut p\u00f3\u017aniej czuj\u0119 kolejny skurcz, \u00a0dzwoni\u0119 do m\u0119\u017ca, informuj\u0105c go, \u017ce niewykluczone,\u00a0i\u017c \u201eco\u015b si\u0119 szykuje\u201d. Skurcze s\u0105 nieregularne (podczas pierwszego porodu r\u00f3wnie\u017c by\u0142y) – z przerwami od 10 do kilku minut – ale robi\u0105 si\u0119 coraz mocniejsze. Bior\u0119 prysznic – nie mijaj\u0105. Dzwoni\u0119 ponownie do m\u0119\u017ca i m\u00f3wi\u0119, \u017ce wola\u0142abym si\u0119 szykowa\u0107 do szpitala. M\u0105\u017c standardowo pow\u0105tpiewa, \u017ce rodz\u0119 i dopytuje, czy aby na pewno nie za wcze\u015bnie ;). Dzwoni\u0119 te\u017c do mamy, \u017ceby zosta\u0142a z dzieciakami pod nasz\u0105 nieobecno\u015b\u0107. W p\u00f3\u0142 godziny jeste\u015bmy gotowi do wyjazdu. Wychodz\u0105c z domu, czuj\u0119 pierwszy naprawd\u0119 mocny skurcz, kt\u00f3ry moja mama komentuje \u201eTy chyba naprawd\u0119 rodzisz\u201d<\/em>.<\/div>\n
\u00a0<\/a><\/div>\n
<\/a><\/div>\nNa Izbie Przyj\u0119\u0107 jeste\u015bmy po\u00a019:00. Na\u00a0szcz\u0119\u015bcie nie ma kolejek. Zaczynam t\u0142umaczy\u0107 pani w rejestracji, \u017ce mam skurcze, \u017ce to m\u00f3j trzeci por\u00f3d, \u017ce jestem po CC i chc\u0119 rodzi\u0107 naturalnie\u2026 I nagle skurcze zaczynaj\u0105 niesamowicie przybiera\u0107 na sile. Mam wra\u017cenie, \u017ce s\u0105 co minut\u0119 i s\u0105 naprawd\u0119 bardzo mocne. Przypomina mi si\u0119 ten b\u00f3l, kt\u00f3ry dos\u0142ownie powala na ziemi\u0119. Nagle przestaj\u0119 si\u0119 przejmowa\u0107, czy wypada czy nie, zaczynam j\u0119cze\u0107 i k\u0142ad\u0119 g\u0142ow\u0119 na blacie przy rejestracji. Pani, widz\u0105c, \u017ce akcja najwyra\u017aniej posuwa si\u0119 do przodu, w po\u015bpiechu ka\u017ce mi podpisywa\u0107 papiery (po raz pierwszy \u017ca\u0142uj\u0119, \u017ce mam takie d\u0142ugie nazwisko ;)) i dzwoni na porod\u00f3wk\u0119. Ka\u017c\u0105 mi si\u0119 przebra\u0107 w \u201ekreacj\u0119 porodow\u0105”. Jestem ca\u0142a zlana potem, do przebieralni sun\u0119 po ziemi, trzymaj\u0105c si\u0119 kurczowo ramienia mojego m\u0119\u017ca. Kiedy tylko skurcz na chwil\u0119 odpuszcza, staram si\u0119 wykorzysta\u0107 moment i przebieram si\u0119 w ekspresowym tempie, byle tylko zd\u0105\u017cy\u0107 przed kolejnym. Robi si\u0119 nerwowo, bo m\u0105\u017c nie do ko\u0144ca ogarnia zawarto\u015b\u0107 mojej walizki, ale ostatecznie jako\u015b si\u0119 nam to udaje. Wychodz\u0119 z przebieralni krokiem \u017cywego trupa i zmierzam do windy, nadal g\u0142o\u015bno j\u0119cz\u0105c z b\u00f3lu. I wtedy przytrafia mi si\u0119 ciekawy przypadek wsp\u00f3lnoty losu. Mijam faceta, kt\u00f3ry r\u00f3wnie\u017c zwija si\u0119 z b\u00f3lu i j\u0119czy tak samo g\u0142o\u015bno, jak ja. Echo naszych symultanicznych j\u0119k\u00f3w odbija si\u0119 od \u015bcian korytarza i my\u015bl\u0119 sobie, \u017ce w sumie jestem w lepszej sytuacji, bo mnie boli z powodu porodu, a jego z powodu choroby lub innego uszczerbku na zdrowiu.<\/div>\n
\u00a0<\/a><\/div>\n
<\/a><\/div>\nKolejny, cholernie mocny skurcz, chwyta mnie w momencie, gdy otwieraj\u0105 si\u0119 przede mn\u0105 drzwi windy na porod\u00f3wce. Po\u0142o\u017cna wita mnie wi\u0119c dok\u0142adnie w chwili, gdy z moich ust rozlega si\u0119 pierwszy, dono\u015bny okrzyk b\u00f3lu. K\u0142ad\u0119 si\u0119 spiesznie na \u0142\u00f3\u017cku porodowym w celu zbadania. I s\u0142ysz\u0119 co\u015b, co mnie (m\u00f3wi\u0105c delikatnie) ju\u017c na starcie nie nastraja pozytywnie: „2 cm rozwarcia. O, d\u0142uga jeszcze droga przed pani\u0105”<\/em><\/strong>.\u00a0Ta informacja\u00a0niemal mnie dobija i zaczynam si\u0119 zastanawia\u0107, jakim cudem mam przy tym b\u00f3lu dotrwa\u0107 do pe\u0142nego rozwarcia, to jaki\u015b kosmos. Nie\u015bmia\u0142o zagaduj\u0119 o znieczulenie –\u00a0 m\u00f3wi\u0119, \u017ce by\u0142am um\u00f3wiona na konsultacj\u0119 na pi\u0105tek. \u201eI CO TERAZ???\u201d Szybko si\u0119 orientuj\u0119, \u017ce do tematu nie ma raczej sensu wraca\u0107 –\u00a0 na znieczulenie w tej sytuacji generalnie nie ma co liczy\u0107.<\/div>\n
<\/div>\n
Le\u017c\u0119 ca\u0142y czas na lewym boku, zaciskam r\u0119ce na oparciu albo na r\u0119ce mojego m\u0119\u017ca, kt\u00f3remu w mi\u0119dzyczasie rozrywam szpitaln\u0105 szat\u0119. I powieki te\u017c zaciskam, niemal ca\u0142y czas. Otwieram je ponownie, gdy mam podpisa\u0107 papiery z ankiety, na kt\u00f3rej pytania odpowiadam pomi\u0119dzy skurczami. Cztery podpisy. Po raz drugi \u017ca\u0142uj\u0119 podw\u00f3jnego nazwiska. Wiem, \u017ce zadeklarowa\u0142am zgod\u0119 na naci\u0119cie krocza i na u\u017cycie gazu rozweselaj\u0105cego, wi\u0119cej grzech\u00f3w nie pami\u0119tam.<\/div>\n
<\/div>\n
Tymczasem skurcze nadal s\u0105 nie-do-zniesienia, ale nie mija wiele czasu (jakie\u015b 15 minut), a w kolejnym badaniu ginekologicznym po\u0142o\u017cna odkrywa, \u017ce jest ju\u017c 7 cm! Wygl\u0105da na to, \u017ce sama jest zaskoczona, podobnie jak i reszta personelu. Mo\u017ce jednak dam rad\u0119…\u00a0 Przypominam sobie o s\u0142ynnym \u201ekryzysie 7 centymetra\u201d. W mi\u0119dzyczasie kto\u015b pyta o p\u0142e\u0107 dziecka. \u201eSyn. Trzeci\u2026\u201d – m\u00f3wi\u0119. \u201eTrzeci syn! To co, reflektuje pani jeszcze na dziewczynk\u0119?\u201d – s\u0142ysz\u0119 dowcipny komentarz. \u201eYyy\u2026 teraz nie.\u201d – odpowiadam ledwie zipi\u0105c pomi\u0119dzy jednym a drugim skurczem.<\/div>\n
\u00a0<\/a><\/div>\n
<\/a><\/div>\nWracaj\u0105c do \u201ereszty personelu\u201d – towarzyszy nam przez wi\u0119kszo\u015b\u0107 czasu dw\u00f3ch lekarzy. Jeden z nich uporczywie wypytuje mnie o powody poprzedniej cesarki. Pr\u00f3buj\u0119 wyja\u015bnia\u0107 i chyba wyja\u015bniam za du\u017co, bo dalsze pytania nie ustaj\u0105 – najwyra\u017aniej s\u0105 w\u0105tpliwo\u015bci. Odnosz\u0119 wra\u017cenie, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 porodu sp\u0119dzam na odpowiadaniu na pytania\u2026 Mam wra\u017cenie, \u017ce obaj lekarze nie s\u0105 zachwyceni moim VBACkiem – jeden z nich wygl\u0105da na wyra\u017anie niezadowolonego z faktu, \u017ce mia\u0142am cesark\u0119 i \u00a0komentuje to s\u0142owami \u201ejak si\u0119 powiedzia\u0142o A, to trzeba powiedzie\u0107 B\u201d<\/em>. M\u00f3j m\u0105\u017c z sali porodowej zd\u0105\u017cy\u0142 jednak \u00a0wcze\u015bniej zadzwoni\u0107 do mojej lekarki, kt\u00f3ra (co s\u0142ysz\u0119 na w\u0142asne uszy) dzwoni do lekarzy dy\u017curuj\u0105cych, by ich przekona\u0107, \u017ce maj\u0105 mi pozwoli\u0107 rodzi\u0107 naturalnie, przy okazji t\u0142umacz\u0105c si\u0119 z mojej cesarki. Chwil\u0119 po jej telefonie po\u0142o\u017cna wo\u0142a lekarzy – jest 9 cm . Zaraz potem bada mnie lekarz i m\u00f3wi jedno zdanie, kt\u00f3re mnie bardzo uspokaja: „pe\u0142ne rozwarcie, g\u0142\u00f3wka napiera\u201d<\/em>. Czyli chyba nie b\u0119dzie powt\u00f3rki z rozrywki \ud83d\ude42<\/div>\n
<\/div>\n
Po\u0142o\u017cna m\u00f3wi, \u017ce mog\u0119 sobie \u201epoprze\u0107\u201d na skurczu. Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c, wcze\u015bniej mi to nie przysz\u0142o do g\u0142owy, wi\u0119c wnioskuj\u0119, \u017ce nie mia\u0142am potrzeby parcia jeszcze na tym etapie. Pytam, czy to ju\u017c \u201ete parte?\u201d I s\u0142ysz\u0119, \u017ce tak. Pr\u00f3buj\u0119 wi\u0119c prze\u0107 i odkrywam, o co tutaj chodzi. Odkrywam, bo mimo, \u017ce przy pierwszym porodzie te\u017c pr\u00f3bowa\u0142am prze\u0107, to by\u0142o to zupe\u0142nie nieefektywne (dziecko by\u0142o zbyt g\u0142\u0119boko), nie czu\u0142am tego w \u017caden spos\u00f3b i ostatecznie z tego powodu sko\u0144czy\u0142o si\u0119 vacuum. Tym razem czuj\u0119 inaczej, czuj\u0119, \u017ce pr\u0119 i g\u0142\u00f3wka napiera, a potem si\u0119 cofa.<\/div>\n
\u00a0<\/a><\/div>\n
<\/a><\/div>\nNadal le\u017c\u0119 na lewym boku, tak, jak i przez ca\u0142y por\u00f3d. Przyznam szczerze, \u017ce kompletnie nie mam si\u0142y zmieni\u0107 pozycji, nie wyobra\u017cam sobie, jak inne kobiety znajduj\u0105 energi\u0119, by jeszcze i\u015b\u0107 pod prysznic, skaka\u0107 na pi\u0142ce, sta\u0107\u2026 Po\u0142o\u017cna pyta, czy chc\u0119 usi\u0105\u015b\u0107, a ja odpowiadam\u2026 \u201enie wiem\u201d. I nie robi\u0119 nic. Pr\u00f3buj\u0119 nadal prze\u0107 na boku. Pr\u0119 i pr\u0119, mam wra\u017cenie, \u017ce trwa to w niesko\u0144czono\u015b\u0107 i nie jestem w stanie dziecka wyprze\u0107 (w rzeczywisto\u015bci faza II trwa\u0142a zaledwie 25 minut). Dr\u0119 si\u0119 „nie dam rady, on si\u0119 cofa, nie mog\u0119, auaaaa\u201d.<\/div>\n
<\/div>\n
W pewnym momencie dotykam g\u0142\u00f3wki, po\u0142o\u017cna mnie nawet do tego zach\u0119ca, a ja cofam wtedy r\u0119k\u0119 i m\u00f3wi\u0119, \u017ce nie chc\u0119 (dziwna reakcja). I dalej pr\u0119, wszyscy kibicuj\u0105, m\u00f3j m\u0105\u017c m\u00f3wi \u201edajesz, dajesz\u201d – przypomina mi si\u0119, \u017ce tak si\u0119 dopingowa\u0142o podczas wspinaczki w ska\u0142ach ;), a ja mam wra\u017cenie, \u017ce to jest zupe\u0142nie niemo\u017cliwe, \u017ceby wyprze\u0107 to dziecko. Kolejne pr\u00f3by parcia to nadludzki wysi\u0142ek. Wiem, \u017ce dziecko ca\u0142y czas jest w worku owodniowym, dopiero na sam koniec po\u0142o\u017cna przebija p\u0119cherz, chwil\u0119 przed naci\u0119ciem. Naci\u0119cie nie boli, zw\u0142aszcza, \u017ce chwil\u0119 potem s\u0142ysz\u0119 z ust po\u0142o\u017cnej: \u201eju\u017c jest, mam go\u201d i czuj\u0119, jak wychodzi g\u0142\u00f3wka a zaraz potem barki. Jestem w szoku. Powtarzam tylko w ca\u0142kowitym zdumieniu \u201eO Bo\u017ce, o Bo\u017ce\u2026!\u201d, a ma\u0142e, ciep\u0142e cia\u0142ko l\u0105duje na mojej piersi. Wszystko jest inaczej – jest tak, jak by\u0107 powinno<\/strong>.<\/div>\n<\/div>\n