Wiadomo nie od dziś: lepiej zapobiegać niż leczyć! Dotyczy to również porodu i kwestii nadużywania w ostatnich latach operacji cięcia cesarskiego. Dlatego z radością witamy nowe wytyczne,  opracowane wspólnie przez Amerykańskie Kolegium Położników i Ginekologów oraz Towarzystwo Medycyny Matczyno-Płodowej, dotyczące zapobiegania cięciom cesarskim u pierwiastek. Zalecenie dla położników płynące z powyższych wytycznych jest jasne: WIĘCEJ CIERPLIWOŚCI NA SALI PORODOWEJ!

Poniżej przedstawiam, krótkie streszczenie wspominanego dokumentu oraz link do oryginału w wersji angielskiej.

W 2011 roku 1 na 3 rodzące kobiety w Stanach Zjednoczonych wydała na świat dziecko poprzez cięcie cesarskie [odsetek ten w Polsce jest podobny]. Cięcie cesarskie może być zabiegiem ratującym życie dziecka, matki lub obojga. Jednakże  wzrastający od 1996 roku odsetek cesarek przy jednoczesnym braku dowodów naukowych wykazujących jego pozytywny wpływ na obniżenie śmiertelności i chorobowości wśród matek i noworodków sugeruje, iż zabieg ten jest nadużywany.

Dokument sporządzony przez Amerykańskie Kolegium Położników i Ginekologów oraz Towarzystwo Medycyny Matczyno-Płodowej analizuje najczęstsze wskazania do wykonania cięcia cesarskiego u pierworódek i formułuje nowe zalecenia postępowania w takich sytuacjach, mające na celu obniżenie ilości cięć cesarskich wykonywanych u kobiet rodzących po raz pierwszy.

Oto niektóre z zaleceń:

• Przedłużona faza utajona (ponad 20 godzin u pierworódek i ponad 14 godzin u wieloródek) nie powinna być wskazaniem do cięcia cesarskiego
• Wolny postęp porodu w I fazie nie powinien być wskazaniem do cięcia cesarskiego.
• Nie został ustalony maksymalny czas trwania II fazy porodu, po upływie którego należy wykonać cięcie cesarskie.
• Zanim zdiagnozowany zostanie brak postępu porodu w II fazie, jeśli kondycja matki i dziecka na to pozwala, należy pozwolić na parcie przez przynajmniej 2 godziny  u wieloródek i przynajmniej 3 godziny u pierworódek.
• Wykonanie amniofuzji może skutecznie zmniejszyć liczbę cięć cesarskich w sytuacji powtarzających się zmiennych deceleracji tętna płodu.
• Indukcja przed zakończeniem 41 tygodnia ciąży powinna być wykonywana tylko w przypadku wystąpienia wskazań medycznych ze strony matki lub płodu.
• Nieprawidłowe położenie płodu powinno być określone od 36 tygodnia ciąży i powinno się zaoferować matce wykonanie obrotu zewnętrznego.
• Rozwiązywanie cięciem cesarskim ciąż bliźniaczych, w których pierwsze dziecko jest w położeniu główkowym nie przynosi poprawy rezultatów opieki okołoporodowej. Stąd, kobietom w ciążach bliźniaczych, w których obydwa płody lub pierwszy płód ułożony jest główkowo, należy doradzać próbę porodu drogą pochwową.

Całość w oryginale: http://www.acog.org/Resources_And_Publications/Obstetric_Care_Consensus_Series/Safe_Prevention_of_the_Primary_Cesarean_Delivery